«БАЛАМЕКЕНГЕ» БАРҒАНДА... | Print |
08.08.2019 12:30

Абай өзінің «Сегіз аяғында» «Қайнайды қаның, ашиды жаның» дейтіні бар. Шамасы, бас ақынның бұлайша таусылуына  түрткі болған тірлік көп болса керек. Бір ғасырды артқа тастап, жаңа заманға қадам бассақ та, болмысымыз сол баяғы. Өзгеріс жоқ. Жағымпаздық. Құр мақтан. Бәлкім, өзгермейтін де шығармыз...

Біршама жыл бұрын қазақылықтың қаймағы бұзыл­маған Қызылорда облысындағы жетімдер үйі жабылып, бөркімізді аспанға аттық. Оның орнына «Атамекен» отбасылық үлгідегі балалар ауылы ашылды. Ата-анасының  қарауынсыз  қалған  жеткіншектер сонда орна­ласты. Әкімшілік ғимараттан бөлек, сегіз үй салынған. Ондағ­ы балалар ел қатарлы сабаққа барады. Арнайы авто­бус бөлінген. Қысқасы, мұндағы аура да, берілетін тәрбие де  бөлек.

Қазір атқарған жұмысты ақпараттандыру деген дүние бар. Нақтырақ айтқанда, қолға алынған шаруаны ел назарына ұсынып, бұқарамен  бөлісу  ғой. Бұған әрине, қарсылық  жоқ.  Бірақ, «ар­тық қыламыз деп, тыртық қылып» алмасақ игі. Бұлай деуімізге де себеп бар. Аталған балалар ауылы ашылған жылы жергілікті билік қит етсе  сонда жиналатын болды. Онда өткен іс-шараларды  дүркін-дүркін жариялап, қайырымдылық акциясын жарнамалай жөнелетін. Тіпті, сырттан сыйлы мейман келсе, сонда сүйрейтінді шығарды. Онсызда көңілі күпті көгенкөздерді неліктен көпке көрсете беретінін сол күйі түсінбей-ақ кеттік. Айтпақшы, отандық әншілер де мұнда оқта-текте соғып тұрады­ екен. Айтарымыз, «оң қолың бергенді, сол қолың көрмесін» дейтін Пайғамбарымыздың (с.а.с) хадисін  ұмытпайық.

Көптен бері көпбалалы аналардың жай-күйі мезгіл мәселесіне айналды. Бұл тақыры­п таразыға тартылып, талқыланды. Жоғары жақтан жәрдем жасалатындығы ай­тыл­ды. Бірлі-жарым шаруа­лар іс жүзінде жүзеге асты. Ал Қызылорда облысында бел­гілі кәсіпкер Болат Өтемұратовтың қайырымдылық қоры арқылы «Баламекен» бағ­дарламасы  аясында  тұрмысы  төмен 150 отбасыға баспана  кілті  табысталды. Қадір түнінің  қарсаңында  рекордтық  мерзімде  салынған үйдің алғашқы легі өз иеле­рін  тапты. Мұндай қолдауға ие  болған  көпбалалы аналардың қуанышында шек жоқ.  Дұрыс.

Ең қызығы, ылдым-жылдым салынған сол үйлерді құрт-құмырсқа қаптап, баспанаға әзер дегенде қолы жеткен­ көпбалалы аналар біраз абдырап қалған-ды. Мұны  мердігер мекеме лезде­ қалыпқа  келтіруге  уәде  берді.

Бәрін айт та, бірін айт, баспана берілді. Көп ұзамай мәртебелі мәжіліс депутаттарын «Баламекенге» апарып, ондағы көпбалалы отбасылардың бүгінгі тұрмысымен таныстырып қайтқаны бар.

Әйтсе де, айына миллион теңгеге жуық жалақы алатын сыйлы меймандар 21 мың теңгемен күн көріп жүрген жандардың жанында қандай сезімде болды екен? Осы сауал­  ойландырады...

Асан   ДӘУЛЕТ